حبیب الله عسگر اولادی

 

 

حبیب ‏الله عسگراولادی مسلمان، در سال 1311 ش، در یک خانواده متدین و از پدر و مادری اهل دماوند، در تهران متولد شد. پدرش در ابتدا به شغل بنکداری خواربار در دماوند اشتغال داشت، اما به علت زلزله ای که در دماوند آمد و زندگی پدرش آسیب جدی دید، امکان زندگی در دماوند برایشان فراهم نبود؛ لذا پدرش در شش سال ابتدایی زندگی حبیب الله، به کار ساده‏ای در تهران اشتغال داشت تا اینکه مجدداً به دماوند بازگشت.

 بر اثر جنگ جهانی دوم و وخیم شدن اوضاع اقتصادی امکان تحصیل از وی گرفته شد، لذا به کار در بازار تهران اشتغال یافت و چند سال در بازار دروازه ای تهران به خرده فروشی برنج پرداخت. وی در منزل برادر بزرگترش، صادق، سکونت گزید. سکونت در این محل و نزدیکی محل کار او با مسجد امین الدوله باعث آشنایی‏اش با برنامه های مذهبی مسجد شد. در مسجد با شیخ حسین زاهد آشنا شد و در کلاس علوم دینی او در مسجد جامع تهران شرکت کرد و دروس حوزوی را تا سطح فراگرفت.

عسگر اولادی در سالهای پایانی دهه بیست، به هنگام تحصیل علوم حوزوی در مسجد امین الدوله و بعدها در حوزه علمیه مروی و در حالی که سیزده سال بیشتر نداشت به فعالیتهای سیاسی به رهبری آیت الله کاشانی، جلب و در سال 1327 در یک راهپیمایی که به دعوت آیت الله کاشانی به هواداری از مردم فلسطین تشکیل شده بود، دستگیر و بازداشت شد.

از سال 1327، پس از آزادی از زندان تا 28 مرداد 1332، در جریانات، با آهنگ روحانیت، در متن فعالیتها بود. در 1327 به فعالیتهای سیاسی وارد و با حوادث ملی شدن نفت آشنا شد و در تجمعات و تظاهرات این دوران شرکت می‏کرد. وی که با فعالیت جمعیت فدائیان اسلام نیز آشنا بود، در 1333، به همراه عده ای از دوستانش که در مسجد امین الدوله با هم آشنا شده بودند، تصمیم گرفتند هیأتی مذهبی تأسیس کنند و به فعالیت فرهنگی بپردازند. لذا هیأتی به نام هیأت «مؤید» تأسیس کردند و در مسجد امین الدوله به فعالیت مشغول شدند.

با شروع نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی (ره)، از طریق آیت‏الله مهدوی کنی با حضرت امام آشنا شده و از طرف امام مأمور وصول وجوهات شرعی در بازار تهران شد. در ماجرای تصویب لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی، ارتباط هیئت وی با بیت امام گسترده تر شد و این ارتباط باعث ائتلاف آنها با دو هیئت مسجد شیخ علی و هیأت اصفهانیهای بازار و تشکیل هیأتهای مؤتلفه اسلامی گردید.

در سال 1343 که هیأتهای مؤتلفه به ترور حسنعلی منصور اقدام کرد، عسگر اولادی نیز به همراه شاخه نظامی مؤتلفه به جرم نگهداری چمدان اسلحه دستگیر و به حبس ابد محکوم شد و در 1356 مورد عفو قرار گرفت و از زندان آزاد شد.

 

 فعالیت های پس از انقلاب

 

حبیب‏الله عسگر اولادی علاوه بر حضور در کمیته استقبال از امام، جزو کسانی بود که در هفته های آخر قبل از بازگشت امام به وطن در پاریس در کنار ایشان بود و همراه با امام (ره) به ایران آمد. وی از سالهای قبل از انقلاب جزو معتمدین امام در بازار و در دریافت وجوهات شرعی بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز راه اندازی کمیته امداد جهت رسیدگی به وضعیت محرومان از نخستین حکم‌هایی بود که از امام (ره) دریافت کرد. وی همچنین از همراهان شهید مظلوم آیت‌الله دکتر بهشتی در راه اندازی حزب جمهوری اسلامی بود که تا زمان تعطیلی حزب، عضو شورای مرکزی آن بود.

 عسگراولادی یکبار در سال 60 و در جریان ترورهای منافقین مورد سوء قصد قرار گرفت و با هوشیاری محافظینش جان سالم بدر برد و البته مدتی در بیمارستان بستری بود. وی چند وقتی نیز وزیر بازرگانی بود که در جریان اختلاف نظرهای آن روز در دولت و برای حفظ مصالح نظام که در شرایط جنگ بود استعفا داد تا اختلاف دیدگاهها فشاری بر مردم وارد نیاورد. پس از این استعفا بود که حضرت امام (ره) درباره او فرمود:« .... آقای عسگراولادی که ایشان هم نظیر آقای مرحوم عراقی از اول نهضت همراه بود و زحمت کشید و من او را مرد بسیار صالحی، بسیار فداکاری می دانم.»

 عسگراولادی همچنین در کارنامه خود سابقه نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی و حضور در جایگاه نایب رئیسی و عضویت در هیات رئیسه مجلس را نیز دارد. عضویت در هیات منصفه مطبوعات و ریاست آن، عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام از دیگر سمت های فعلی عسگراولادی در کنار نمایندگی ولی فقیه در کمیته امداد امام (ره) است.

وی در تاریخ 12 آبان1392 برابر با اول محرم الحرام 1435 دعوت حق را لبیک گفت.

 

در پي درگذشت آقاي حبيب الله عسگر اولادي ؛ آيت الله هاشمي رفسنجاني پيام تسليتي صادر كرد.
در اين پيام آمده است:
«انالله و انااليه راجعون»
درگذشت شادروان مرحوم آقاي حبيب‌الله عسگراولادي باعث تألم خاطر گرديد.
مبارزي كه با ايمان به حقانيت مبارزه امام(ره) و روحانيت عليه استبداد و استعمار، 13 سال زندان و شكنجه را تحمل و پس از انقلاب اسلامي در دولت‌هاي مختلف و مسئوليت‌هاي متعدد به مردم و نظام خدمت كرد.
ايشان علاوه بر همسنگري دوران مبارزه و همراهي پس از پيروزي، در مجمع تشخيص مصلحت نظام هم از جمله همكاران خوب و فعال در جلسات بود.
مصيبت فقدان اين مسئول منصف و دلسوز را به خانواده محترم عسگراولادي، خانواده كميته امداد امام(ره) و دوستان سالهاي مبارزه و زندان تسليت مي‌گويم و علوّ درجاتش را از درگاه الهي مسألت مي‌‌نمايم.

اكبر هاشمي رفسنجاني
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام