قلم سلاح خبرنگار برای هزیمتِ لشگر جهل است

رضا سلیمانی
نمی‌خواهم به گذشته‌های دور برگردم و به ریشه واژه خبر بپردازم و از آن زمان بگویم که انسان‌ها و جوامع برای اطلاع‌رسانی از کبوتران خبررسان استفاده می‌کردند، بلکه به عنوان کسی که از 30 سال پیش تاکنون به خاطر مسؤولیت در روابط عمومی‌های ریاست جمهوری و مجمع تشخیص مصلحت نظام، با خبرنگاران حشر و نشر داشته و دارم، می‌خواهم از ظرافت، خاطرات و خطرات کار آنان بگویم که چگونه در بطن حوادث و وقایع مختلف هستند و اتفاقات را بر حریر کلمات توصیف می‌کنند و جرعه جرعه، آگاهی به کام مردم می‌ریزند. البته روی سخن بنده در این مقال انسان‌هایی هستند که در حرفه خبرنگاری به دور از تعصبات سیاسی، باندی و جناحی، صرفاً در پی کشف حقیقت و انعکاس آن هستند، نه کسانی که با آلوده کردن این حرفه مقدس، متأسفانه در لباس خبرنگاری، در پی قلب واقعیات و انعکاس گزینشی اخبار سفارشی و تخریب شخصیت‌ها و مخدوش کردن افکار عمومی هستند و یا دچار خودسانسوری می‌شوند چهره‌ی زیبایی حقیقت و حرفه‌ی محبوب خبرنگاری را آلوده به تیغ تحریف و سانسور می‌کنند.
خبرنگاری، شغل نیست، بلکه دل مشغولی برای روشن کردن فضای جامعه است تا شایعه و دروغ با تاریکی‌های ذاتی خویش، حقیقت را به مسلخ نبرند و ذهن مردم را آلوده نکنند.
خبرنگاری، شغل نیست، بلکه عشق به گسترش واقعیت‌ها در دنیایی است که این روزها در شعله‌های مثلث شوم استعمار، استبداد و گروه‌های تروریستی می‌سوزد. خبرنگاری نورافشانی به سیمای دلنواز آیینه روشن اسلام است که این روزها گرفتار زنگار دروغ و تهمت گروه‌هایی همچون، طالبان، القاعده، جبهه النصره، داعش، بوکوحرام و ده‌ها عنوان جعلی دیگر است که از دین رحمت و مهربانی، زنده زنده، سوزاندن انسان و سربریدن مردم را به اسم اسلام به دنیا مخابره می‌کنند.
خبرنگاری عشق به حقیقت مطلق، پرهیز از خبرسازی و خبررسانی از واقعیت‌هایی است که متأسفانه حتی در مرز جغرافیایی ایران عزیز نیز گرفتار باندبازی‌های سیاسی شده است و صد افسوس که خبرنگار را وسیله‌ای برای اهداف جناحی خویش می‌خواهند. هفدهم مرداد، روز خبرنگار فرصت مناسبی است تا ضمن تبریک این روز به همکاران سخت‌کوش و پرتلاش جامعه، از تلاش‌های شبانه روزی این قشر زحمتکش با خبر شوند و بدانند آنچه را که منظم و مرتب از اتفاقات دنیای پیرامون خویش می‌شنوند و می‌خوانند، میوه باغ جماعت خبرنگارانی است که گاه با تحمل ناملایمات و حتی خشونت‌های غیرانسانی، خود را به معرکه می‌رسانند تا آب از سرچشمه بگیرند و به تشنگانی برسانند که منتظرند.
تعصب شغلی مپندارید اگر بگویم خبرنگاران به مصداق معنای واژه «نبی» که خبررسانی است، کار مقدس پیامبران را انجام می‌دهند و به همین دلیل هم مورد غضب انسان‌های جاهل و جاعل قرار می‌گیرند. شاید به خاطر همین باشد که خبرنگاران، بیشتر مورد غضب قرار می‌گیرند و چنین شد که «محمود صارمی» خبرنگار جمهوری اسلامی در 17 مرداد 1357 به دست متحجرترین گروه‌های تروریستی، یعنی طالبان، در کنسولگری ایران در مزار شریف افغانستان به شهادت رسید و روز شهادتش به نام خبرنگاران در تقویم ایران ثبت شد تا در 365 روز سال، یک روز به مردم یادآوری شود که اتفاقات تلخ و شیرین دنیای کنونی را خبرنگاران به شما می‌رساندند، خبرنگارانی که تنها سلاحشان برای هزیمت لشکر جهل در جامعه قلم است.
قلمی که خدا در قرآن به آن سوگند خورده است: «ن والقلم و ما یسطرون»
والسلام